Οικία Σταυράκη Σταύρου

Εξαιρετικής ποιότητας βοτσαλωτή σύνθεση, που διακρίνεται για την άρτια τεχνική εκτέλεση, τον πλούσιο διάκοσμο και την ιδιαίτερη φροντίδα στη λεπτομέρεια. Ο κεντρικός χώρος οργανώνεται γύρω από εκτεταμένο ζιγκ-ζαγκ (chevron) μοτίβο, το οποίο πλαισιώνεται από διαδοχικές ταινίες με κυματοειδή πλοχμό, ελικοειδείς βλαστούς και λογχοειδή φύλλα. Στο κάτω τμήμα της σύνθεσης αναπτύσσεται παραστατική ζώνη με δύο πάπιες εκατέρωθεν κυπαρισσιού, συνοδευόμενες από τη χρονολογία 1875, η οποία δηλώνει την κατασκευή του βοτσαλωτού. Ξεχωρίζει η εξαιρετικά λεπτομερής απόδοση των πτηνών, ιδίως των ουρών, των οποίων η διαφορετική μορφολογία αποδίδει με σαφήνεια το φύλο κάθε πάπιας (αρσενική και θηλυκή). Εντυπωσιακή είναι επίσης η χρήση βοτσάλων διαφορετικών φυσικών αποχρώσεων, με καστανόχρωμα βότσαλα να αξιοποιούνται επιλεκτικά για την απόδοση του πτερώματος και την ενίσχυση της πλαστικότητας των μορφών. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα δύο βοτσαλωτά κατώφλια των εισόδων, τα οποία φέρουν διαφορετικές διακοσμητικές συνθέσεις: το ένα αποδίδει ανθέμιο με φυτικό διάκοσμο, ενώ το δεύτερο συμμετρική σύνθεση με αστέρια, φύλλα και ελικοειδείς βλαστούς. Στο κατώφλι της δεύτερης εισόδου αναγράφεται η χρονολογία 2005 και τα αρχικά Σ.Σ., στοιχείο μεταγενέστερης προσθήκης στο κτίσμα, χωρίς όμως να αλλοιώνει τον χαρακτήρα της αρχικής βοτσαλωτής σύνθεσης του αύλειου χώρου. Η διαφοροποίηση των δύο εισόδων και η συνολική ποιότητα της εκτέλεσης αναδεικνύουν το έργο ως ένα από τα πλέον επιμελημένα δείγματα της κασιώτικης βοτσαλωτής τέχνης.